در سوگ عدالت

  • دوشنبه, 14 خرداد 1397 22:19
حسین جوان آراسته حسین جوان آراسته

یادداشتی کوتاه از حجت‌الاسلام دکتر حسین جوان آراسته، مدیرمسئول نشریه فقه حکومتی در سوگ امام حق‌طلبان و پیشوای عدالت‌خواهان

شب نوزدهم ماه مبارک رمضان سال چهلم هجرت، برای امیر مومنان، شب آمادگی برای وصل با حقیقتی بود که عمری در انتظارش لحظه شماری کرده بود؛ آن شب مثل همه شبها، فجر تا سینه آفاق شکافت، چشم بیدار علی خفته نیافت.

 بارها بیرون می آمد به آسمان نگاه می کرد و در اندیشه وعده ای بود که رسول خدا به او داده بود. بشارت شهادت، عروج از محراب عبادت، رهایی از زندان دنیا و پرواز به سرای جاودان آخرت و می گفت خدایا مرگ را برایم مبارک گردان. در همان سحر نوزدهم، نشسته بود که برای لحظاتی، خواب چشمش را ربود و رسول خدا را در رؤیایش بر او عرضه کرد و با حبیبش این گونه درد دل نمود: یا رسول الله! من از دست امت تو چه ها که از کژی و ناراستی نکشیدم!. وقتی پیامبر فرمود: علی! نفرینشان کن، از خدا خواست تا بهتر از آنها را همنشینش کند. و این گونه بزرگ مردی که دین را از امواج فتنه ها نجات بخشیده بود، فرق نازنینش، به تیغ ستم اشقی الاشقیا، شکافته شد و محراب عبادت با خون پاکش شستشو یافت تا گلزار دین را طراواتی دوباره بخشد. امام حق طلبان در وصیت خود به حسن و حسینش فرمود: أُوصِيكُمَا بِتَقْوَى اللَّهِ وَ أَلَّا تَبْغِيَا الدُّنْيَا وَ إِنْ بَغَتْكُمَا وَ لَا تَأْسَفَا عَلَى شَيْ‏ءٍ مِنْهَا زُوِيَ عَنْكُمَا وَ قُولَا بِالْحَقِّ وَ اعْمَلَا لِلْأَجْرِ وَ كُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً... «شما را به تقوا وصیت می‏کنم؛ در طلب دنیا مباشید، هر چند دنیا شما را طلب کند، هرگز تاسف آنچه را از دنیا از دست داده اید، مخورید. سخن حق بگویید و برای پاداش آخرت کار کنید؛ ظالم را دشمن و مظلوم را یاور باشید». و این گونه بود که این رساترین فریاد حق طلبی و عدالت خواهی در بیست و یکمین روز از ماه رمضان به ظاهر به خاموشی گرایید و جهان به سوگ عدالت نشست. تِلْکَ الدَّارُ الْآخِرَهُ نَجْعَلُها لِلَّذِینَ لا یُرِیدُونَ عُلُوًّا فِی الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَهُ لِلْمُتَّقِینَ.

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

نظر دادن

پیام هفته

مصرف کردن بدون تولید
آیه شریفه : وَ لَنُذيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَدْنى‏ دُونَ الْعَذابِ الْأَکْبَرِ ... (سوره مبارکه سجده ، آیه 21)ترجمه : و ما به جز عذاب بزرگتر (در قیامت) از عذاب این دنیا نیز به آنان می چشانیم ...روایت : قال أبي جعفر ( ع ): ... و لله عز و جل عباد ملاعين مناكير ، لا يعيشون و لا يعيش الناس في أكنافهم و هم في عباده بمنزله الجراد لا يقعون على شيء إلا أتوا عليه .  (اصول کافی ، ج 8 ، ص 248 )ترجمه : امام باقر(ع) مي‌فرمايد: ... و خداوند بدگانی نفرین شده و ناهنجار دارد که مردم از تلاش آنان بهره مند نمی شوند و ایشان در میان مردم مانند ملخ هستند که به هر جیز برسند آن را می خورند و نابود می کنند.

ادامه مطلب

موسسه صراط مبین

HTML 5نشانی : ایران - قم
صندوق پستی: 1516-37195
تلفن: 5-32906404 25 98+

پست الکترونیکی: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید